متخصصان، واگذاري حل مسائل كوچك را در افزايش حجم مغزي كودكان مؤثر ميدانندپاسخگویی به سوالات ذهنی کودکان اگر با ظرافت و آگاهی صورت گیرد، در افزایش بهره هوشی آنان موثر است.کودکان در یک دوره از زندگی خود بیشتر از گذشته کنجکاوی کرده و والدین را مورد هجوم سولات قرار می دهند، طفره رفتن از پاسخگویی، جواب سربالادادن، و به کاربردن روشی نادرست در برابر کودک باعث می شودتا شناخت و آگاهی او شکل مناسبی نگرفته و او نتواند به رشد ذهنی و هوشمندی لازم بدست یابد.

 کودکان پرسشگر باهوشترند   

متخصصان، واگذاري حل مسائل كوچك را در افزايش حجم مغزي كودكان مؤثر ميدانندپاسخگویی به سوالات ذهنی کودکان اگر با ظرافت و آگاهی صورت گیرد، در افزایش بهره هوشی آنان موثر است.کودکان در یک دوره از زندگی خود بیشتر از گذشته کنجکاوی کرده و والدین را مورد هجوم سولات قرار می دهند، طفره رفتن از پاسخگویی، جواب سربالادادن، و به کاربردن روشی نادرست در برابر کودک باعث می شودتا شناخت و آگاهی او شکل مناسبی نگرفته و او نتواند به رشد ذهنی و هوشمندی لازم بدست یابد. پرسش کودکان و افزایش هوشماده خاکستری مغز انسان پس از تولد به تدریج به رشد خود ادامه می دهد.3 تا 7 سالگی دورانی است که کنجکاوی و طرح پرسش، عاملی برای رشد  ذهنی و شناختی کودک محسوب می شود. تحقیقات نشان داده است، سوالات کودکان در رشد مغزی و افزایش بهره هوشی آنان موثر است به طوری که واگذاری حل مسائل هرچند کوچک و با به کارگیری خلاقیت، حجم مغزی آنها را افزایش می دهد.

مصطفی تبریزی، روانشناس و مدرس دانشگاه علامه طباطبایی معتقد است، هر اندازه میزان سوال و جواب مربی و والدین با کودک بیشتر باشد، ظرفیت هوشی آنان افزایش خواهد یافت. والدین فرصت دارند از زمان تولد و در سنین کم، کودک را با محرک های طبیعی، رنگ های متعدد، فضای پارک و محیط طبیعی و پرواز پرندگان آشنا کنند تا با تماس بصری و ادراک دیداری و شنیداری، مغز کودک به ذخیره بیشتری دست پیدا کند.برخلاف اعتقادات گذشته که از هوش به عنوان پدیده های ژنتیکی و غیر قابل تغییر تعبیر می شد، تحقیقات نشان داده است فعالیت های حرکتی و پرسش و پاسخ کودکان، هوش آنان را افزایش می دهد. با افزایش حالت ارتجاعی سلول های عصبی یا نوروالاستیسیتی مغز، شبکه های  عصبی در افراد توسعه پیدا کرده و پیوند های بین یافته های مختلف افزایش پیدا خواهد کرد. براساس نظریه گاتمن، در گیر کردن مغز با پدیده های محیطی، بهره هوشی کودکان را به میزان 20 در صد زیادتر می کند. در نتیجه متخصصان همواره توصیه می کنند اگر کودکان اهل پرسش و پاسخ نیستند، والدین سوالاتی را در ذهن آنان به وجود آورند و خلاقیتشان را به کار گیرند. به عنوان مثال مادر باید هنگام کار در خانه و یا تهیه غذا پرسش هایی را در مورد نقش نمک، شکر یا آب در طعم غذا مطرح کند تا کودک به فکر واداشته شود، همچنین با استفاده از امکانات محیطی کودک با ساختن چیزهایی با گل یا ماسه خلاقیت خود را به کار خواهد گرفت پاسخی متناسب با رشدهوش به مجموعه ای از ادراک دیداری، تجسم فضایی، حافظه کوتاه مدت و حرکات  گفته می شود که به طور مستقیم روی مغز تاثیر دارد و ممکن است با سن تقویمی یکسان نباشد.

 در طول سال های اخیر شاهد هستیم کودکان به دلیل بهره هوشی زیاد به توانایی هایی بیش از سن خود دست پیدا کرده اند و به تناسب رشد عقلی شان سوالاتی را از والدین می پرسند. گاهی اوقات مشاهده می شود پدر و مادر به پرسش های فرزندان پاسخ کاملی  نمی دهند و معتقدند کودکشان از لحاظ شناختی هنوز به سن لازم نرسیده است. سید حسین ار ثی، مدرس دانشگاه علم و صنعت در این مورد می گوید: پاسخ والدین باید با تامل و متناسب با رشد عقلی فرزند باشد. قرار دادن اطلاعات درست در اختیار کودکان، زمینه سوالات دقیق و پیچیده تری را فراهم می کند و علاوه بر کمک به یادگیری زبان، ارتباطات  و احساس او را با محیط گسترش می دهد. این روانشناس معتقد است، والدین هرگز نباید انبوهی از اطلاعات را در اختیار فرزندان قرار دهند بلکه لازم است جواب در حد فهم، درک و با ادبیات صحیح بیان شود و با مثال باید بسیاری از مسائل پیچیده را برای کودکان بیان کرد تا در بزرگسالی چارچوب ذهنی نادرستی براساس پاسخ های نا صحیح والدین در آنان شکل نگیرد . مرگ یا سوگ، پدیده ای است که ابهامات زیادی را در ذهن کودکان به وجود می آورد و والدین را با پرسش های فراوان از سوی فرزندان روبه رو می کند. غزال زاهد، فوق تخصص روانپزشکی کودک معتقد است،  پاسخ مناسب والدین در مورد چنین پدیده هایی باید متناسب سن و سطح شناخت کودک باشد. به عنوان مثال نمی توان به کودک سه ساله گفت پدرت مرده است و به واسطه این اتفاق دیگر به جمع ما بر نمیگردد، مطمئن باش کارهای مثبت تورا خوشحال می کند. برخورد با پرسش های بی محتوا گاهی اوقات پرسش های زیاد و پشت سرهم کودکان زیادتر از حد توان و حوصله والدین است که نیاز به تامل بیشتری دارد و واقعیت آن است که برخی سوالات کودکان جنبه کسب اطلاع ندارد و تنها برای گرفتن امتیاز از والدین است. والدین هرگز نباید انبوهی از اطلاعات را در اختیار فرزندان قرار دهند بلکه لازم است جواب در حد فهم، درک و با ادبیات صحیح بیان شود و با تمثیل باید بسیاری از مسائل پیچیده را برای کودکان بیان کرد.به گفته دکتر ارشی، گاهی کودکان برای رفع تکلیف، سوالاتی بی ربط را از والدین خود می پرسند تا فکر آنها را منحرف کنند. به عنوان مثال برای فرار از خواب پرسش های زیادی و بیش از توان والدین می پرسند ولی نکته قابل توجه آن است که والدین نباید نسبت به آن بی اهمیت باشند و با پاسخ های کوتاه به او گوشزد کنند که سوالات بی محتوایی او نمی تواند والدین را از قوانینی که به او داده شده دور کند. پاسخی اگاهانه به نوجوانان در حال حاضر محیط پیرامون، اطلاعات فراوانی را در اختیار کودکان و نوجوانان قرار می دهد و هرچه محیط غنی تر باشد، میزان یادگیری آنان بیشتر خواهد بود. این پدیده در سنین نوجوانی نیز اهمیت دارد زیرا آنها در برابر ابهاماتی در اجتماع قرار می گیرندکه شاید والدین از آن ناراضی باشند.

به اعتقاد دکتر زاهد ، به طور قطع نوجوانان و حتی کودکان اطلاعات لازم در مورد سوالاتشان را از محیط اطراف دریافت می کنند ولی با پرسش از والدین می خواهند مطمئن تر شوند، بنابراین لازم است والدین اطلاعات صحیح و جامعی را به آنها بدهند تا ابهامات موجود در ذهن آنان برطرف شود و از طریق مشورت با دیگران اطلاعات نادرست و یا بیشتر از حد نیاز کسب نکنند. وی می افزاید: در مورد مسائل اقتصادی و ارتباط با همسالان در صورتی که نوجوان به میزان مناسبی از شناخت رسیده باشد می توان مسائل را تا حدودی برای او توضیح داد و یکسری اطلاعات را راجع به مهارت های زندگی و اجتماعی به آنها آموخت تا در مواقع لزوم از آن بهره مند شوند.   تقویت اعتماد به نفس در کودکان بزرگترین نعمت و سرمایه ای را که می توان برای انسان تصور کرد، داشتن اعتماد به نفس و احساس خود ارزشمندی است. اعتقاد به نفس و اعتقاد به خویشتن لازمه رشد  سالم شخصیت و در افراد محسوب می شود . اعتماد به خویشتن لازمه رشد شخصیت سالم در افراد محسوب می شود . اعتماد به نفس به معنای احساس داشتن صلاحیت و توانمندی برای کنار آمدن با چالش های زندگی و خود را شایسته برای رسیدن به خوشبختی دانستن است. به عبارت دیگر اعتماد به نفس عبارت است از احساس ارزشمند بودن و این حس از مجموع افکر ، احساس ها ، عواطف و تجربیاتمان در طول زندگی ناشی می شود. چگونگی تعریفی که ما از خودمان می کنیم بر انگیزش ها، نگرش ها و رفتار و عواطف و همچنین سازگاری هیجانی مان تاثیر می گذارد. اعتماد به نفس همچنین می تواند به عنوان ترکیب احساس قابلیت با احساس دوست داشته شدن ، تعریف شود . به زبان ساده تر اعتماد به نفس به معنای اعتماد و اطمینانی است که فر نسبت به توانایی ها و داشته های خود دارد و نیز ارزشی است که فرد برای خود و توانایی هایش قائل است. از این رو به جای مفهوم اعتماد به نفس از واژه عزت نفس هم استفاده می شود. اسماعیل برقی احساس توانایی و اعتقاد شخص به ایکه "من می توانم" پایه رشد و پرورش اعتماد به نفس است و برعکس احساس عدم توانایی و قادر نبودن به انجام کار نیز رشد عدم اصمینان به خود و کاهش اعتماد به نفس را به دنبال خواهد داشت. بنابراین برای پرورش اعتماد به نفس و ایجاد حس خودارزشمندی می بایست احساس توانایی را در کودک ایجاد کرد. هر فرد دارای یک تصویر ذهنی از خود است که در روانشناسی به آن خود پنداره می گویند، رفتار آدمی بر اساس ان شکل می گیرد و شخصیت فرد نیز بر آن احساس ساخته می شود. اعتماد به نفس یک مولفه از خودپنداره است و برای افزایش آن باید مولفه های خودپنداره را مورد توجه قرار داد. منظور از خودپنداره مجموعه افکار، احساس ها و نگرش هایی است که هر فرد درباره خودش در ذهن پرورش می دهد. خودپنداره یا تصور واقعی شخص از خویشتن به این معناست که شخص خود را "که" و "چه" می داند و عمدتا با نقش ها ، روابط با دیگران و واکنش های شخص به دیگران تعیین می شود . به عبارت دیگر خودپنداره حاصل تفسیری است که فرد از تصاویر دیگران از خودش دارد و علاوه بر آن تفاسیری که فرد از دیدگاه دیگران برای خودش ترسیم می کند.